Omnibusy zasilane energią z akumulatorów zyskują aprobatę w wielu metropoliach, gdzie samorządy dążą do poprawy standardu powietrza. Pojazdy te nie wypuszczają spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a przechodnie doznają mniejszy dyskomfort związany z hałasem motorów dieslowskich. Szoferzy chwalą płynność jazdy i brak drgań, które współistnieją tradycyjnym mechanizmom.
Ładowanie baterii odbywa się przeważnie w porze nocnej, gdy zapotrzebowanie na moc w systemie elektroenergetycznym jest niższe. Wybrane bazy zaopatrzone są w panele fotowoltaiczne, które wspomagają czynność uzupełniania rezerwy energii. Inne koncepcje zakładają ładowanie błyskawiczne na przystankach terminalach, gdzie autobus dobiera moc w okresie niewielkiego postoju między kursami.
Cena użytkowania bateryjnego omnibusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor na prąd ma mniej części mobilnych, które ulegają eksploatacji. Obsługa takiego transportera ogranicza się często do przeglądu systemu hamulcowego, resorowania oraz samego mechanizmu. Kierowcy odbywają szkolenia z zakresu ekonomicznej techniki prowadzenia, aby jak najpełniej wykorzystać dystans baterii.
Mimo korzyści, implementacja taboru bateryjnej potrzebuje inwestycji w infrastrukturę zasilania oraz modernizację baz. Miasta etapowo wymieniają przestarzałe pojazdy na świeższe modele, sprawdzając rozmaite technologie magazynowania mocy. Elektryfikacja transportu zbiorowej wpisuje się w ogólniejszą koncepcję zrównoważonego kształtowania przestrzeni aglomeracyjnej, w której cisza, niezanieczyszczone powietrze i wygoda podróżnych kroczą w duecie.